மற்றுமொரு

 

நேற்று உன்னோடான பேச்சுவார்த்தைக்குப் பின்
அரைமயக்கத்தில் இரைந்து கிடந்த
மௌனத்தைக் கூட்டிச் சேமிப்பிலிட்டது
மாயம்

பச்சைப் பதியனிட்டதோ
 பாசியைப் படரச்செய்ததோ

விசைந்து மண்ணூரித்
தடமேறிய நாகத்தின்
புடைத்த படிமமாய்

பிடரியில் குழறிய
வெப்பச் சலனக் கதையின்
மீள்வாசிப்பு ..

தொடரும்

-புவனம்

நானென்பதும்.. எனதென்பதும்

 சிறு வயதில் இருந்து எனக்கு மிகவும் பிடித்த குறள் .. ஒரு சிறந்த தலைவன் இத்தகையவனாய் இருத்தல்

"காட்சிக் கெளியன் கடுஞ்சொல்லன் அல்லனேல்
மீக்கூறும் மன்னன் நிலம் "

-காட்சிக்கு எளிமையும், கடுஞ்சொல் கூறாத இனிய பண்பாடும் உடைய அரசைத்தான் உலகம் புகழும். எம் அய்யன் மொழி ஊறிய கூற்று.

மிகையுணர்ச்சிக்கு தாழாதவனும், மென்னகை தவழும் முகத்தில் ஒளித் ததும்பும் கண்கள்,கூர் நுணுக்கம்,மிதம் இதைத் தான் ஒரு ஆணில் பெண் தேடுவது ... இது என் பார்வையில்

நல்ல ஆண் மகனாக, நல்ல கணவனாக இல்லாதவன் கூட கனவுறுதியாய் சிறந்த தந்தையாக விளங்கக்கூடும்..

என் அப்பாவைப்போல -- எல்லா பெண் பிள்ளைகளுக்கும் போலவே எனக்கும்.அப்பா தான் உலகத்தின் சிறந்த ஆண்மகன் என்றே எப்போதும் நினைப்பு .. அப்பாவில் இருந்து தான் பெண் அடுத்த ஆண்களை கூர்கிறாள்.

வீட்டின் மூத்தப் பெண் என்பதாலும் அப்பாவையே அடர்த்தியாக பார்த்து வளர்ந்ததாலும் பெரும்பாலும் அவர் குணத்தையே பிரதிபலிப்பவள் ஆகிப்போனேன்.

அப்பா ஒரு சிறந்த வாசிப்பாளர், சிறந்த மேடைப் பேச்சாளர்..

உயிர்மெய் எழுத்துக்கள் கற்றுத் தெளிந்த வயதில் நேரடியாக வாசிக்க பாடப்புத்தகம் அல்லாமல் கதைப்புத்தகம் தந்தார்..

பாடப்புத்தகம் ஒரு விதமான திணிப்பு .. கதைப்புத்தக வாசிப்பின் ருசியில் மொழியறிவு தானே கைவரப்பெறும் என்றபடி..

விரல் பிடித்து வரிகளில் நகர்த்தி எழுத்தெழுத்தாகக் கூட்டி வாசிக்கச் செய்வார்.. அம்புலிமாமா தான் முதன்முதலாய் வாசிக்க கையில் எடுத்த புத்தகம் .. இன்றளவும் அம்புலிமாமா,சந்தமாமா புத்தகங்கள் மனதில் நிழலாடும்..

பிறகு முழுக்கதையும் அவர் தன் பாணியில், குரலில், ஏற்ற இறக்கத்தோடு வாசித்துக் காட்டும் போது கண்முன்னே கதையின் உருவங்கள் மிதக்கும்..

வேகமாய் அதே சமயம் பொருள் உள்வாங்கி வாசிக்க சிறந்தப் பயிற்சி தந்தவர் அப்பா..

இப்படித்தான் அந்த வயதில் புனைவுக்கதைகளில் மூழ்கி முத்தெடுக்க விழைந்தது.

பட்டிமன்றம்,பேச்சுப்போட்டிகளில் கலந்துக் கொள்ளும் போது கண்ணாடியில் நம் முகத்தை நாமே பார்த்துப் பேச கற்றுக்கொடுத்தவர் அப்பா .. பிறகு மேடை ஏறியதும் எவர் முகமும் கண்ணுக்கு தெரியாது, தயக்கம் இல்லாமல் , வாய் குழறாமல் பேச்சு கைவருமென.

உணவு விஷயமும், நுணுக்கி ருசித்தே என்பது அப்பாவிடம் இருந்து தொற்றிக் கொண்டது.

சம்பிரதாயம் ,பண்டிகைகள் , பூஜை புனஸ்காரம் இதில் எதுவும் அப்பாவுக்கு விருப்பம் இருந்தது இல்லை .. எனவே வளர்ந்தச் சூழலில் எனக்கும் இது எதுவும் தெரிந்து இருக்கவில்லை.. பின்னாளில் தெரிந்துகொள்ள விரும்பவும் இல்லை..

வாழ்கையை எந்த வித திணித்தலும் இல்லாமல் அதன் போக்கில் நீந்த விடுவதே பிடிப்பு.

வீட்டில் சாமியோ பூஜையோ இல்லை என்றாலும் ஒரு கோவில் விடாமல் அழைத்துப் போயிருக்கிறார்.. கோவில் என்றால் பக்தி மார்கத்தையும் தாண்டி ஒரு ஈர்ப்பு இப்போதும்..

எங்கும், எப்போதும் புது புது இடங்களுக்கு பயணிப்பது அவருக்கு பிடித்தம்.அப்பா ஒரு ஊர் சுற்றிப் பறவை.

பள்ளிநாட்களின் விடுமுறையில் விதிவிலக்கில்லாமல் திரிவோம் குடும்பத்தோடு எங்கேனும்..

பௌர்ணமி நடு நிசியில் கடற்கரையில், குளிர் காற்று மோத, மண் குழைத்து கட்டிய குகைக்குள் கற்பனை எஸ்கிமோக்கள் கூட விளையாட எவருக்கும் வாய்க்குமெனில் .. அவர் என் வீட்டில் பிறந்தவரே.

வருடத்தின் எல்லா பௌர்ணமிகளும் கடற்கரையில் தான்..

கோடை இரவில் எந்த ஒரு குல்பி ஐஸ் வண்டியும் எங்கள் வீட்டு வாசலில் வியாபாரத்தை முடிக்காமல் நகர்ந்தது இல்லை.

புவன், கண்ணு என்ற அழைப்பும்.. அன்பின் இசைச்சொறிவும், நெடுந்தூர பயணமும், நகையொலிக்கும் வீடும், கேரளத்து எல்லை வாளையாறு வனப்பகுதியில், மலைமுகட்டின் உச்சியில்,தாமரைக்குள நடையில், கடற்கரையில் அப்பாவோடு பிள்ளைகள் நாங்கள் ஓடிப்பிடித்து விளையாடிய அந்த முன்பாதி நாட்களில் மீண்டும் பயணிக்க முடிந்தால்..

வேர் பெயர்ந்த ரேகைகள்
தூரத்தில் எங்கோ பொன்ஆம்பல் பூக்காட்டில்
உள்ளங்கைக்குள் கரைசலாய் நான்

வேரில் இருந்து விழும் நிழல்..

-புவனம்

வள்ளி மயிலாள்!

போகிறப்போக்கில் எச்சமிட்டுப்
பறந்ததொரு பறவையின்
கீழ் கணக்கில்
துளிர்த்தவள்
அந்திமந்தாரையின் தாய்

இருள் பேழைக்கு
ஒளியேற்றலுகறக் குறிப்பெழுத
நியந்தவனின் கண்த்தடத்தில்
கிளர்ந்தவள் அவள்

தடதடக்கும்
நிமிடங்களை   நெட்டித்தள்ளியபடி
நெடுந்தூரப்  பயணத்துக்கான
பெட்டியடுக்களில்
விட்டுப்போனதன்
அடைப்புக்குறிச் சொல்லாய்
ஆகிப்போனான் அவன்

கிளை தன்
சிறகுகளோடு
தற்கொலைத்ததின்
வீச்சம் ஏகியது
பிரிவு நுகர்க்  காற்று

புவனம் 

மகிழ் துஞ்சிய

வளர்பிறைத்  தேயும்
சித்திரத்தாளின்
வடிவுணர்ப்  புணர்ச்சி
மசியின் கைச்சூடென
மகிழ்சிறந்து
உயிர்நீவிப் படர்ந்த
பெருந்தீ

கழிமுகக் கூடலின்
நீர்பசை குடுவை
தீண்டாதெனினும்
பூங்குழை மிதப்பசைவு

ஒளிமுடங்கியதொரு
யாமத்தின் அடர்வில் 
புதுப்பெயல் துவலையாய்
பச்சை நரம்பூடி
பனி நித்திலப்
பிரியத்தைப்  பருகக்கொடுத்தே
தாகமூட்டும்  காதல்


*கழிமுகம் - ஆறு, கடலோடு கலத்தல்
புதுப்பெயல் - முதல் மழை
துவலை - குளிர்ந்த நீர்

-புவனம்
 

நித்திலப் பணிலம்

நெகிழ் விசும்பு ஊடிச்சொரிந்த
பிறை முத்தத்தில்
குழையும் மூங்கில் சுவர்

கதகதப்பு வேண்டி குளிர்மூட்டிச் சூரியனுக்கு
மலர் விடுத் தூது மடலின்
மகரந்த மினுக்கல்

மீட்டெடுத்தலில் சொட்டுச் சொட்டாய்
படர்ந்து தழுவிய வெய்யிலின்
நிழல் விழுந்த மோட்சம்

புலன் விகசிக்கும் தருணம் புரட்டி தோய்தலின்
மந்தகாசம்

உதிர்காலத்து இலைப்பேசி அந்தாதி நோக்கமாய் 
காதல் காசினி !

-- புவனம்  

 

 

பௌர்ணமியின் நிழல்

நிசப்தத்தின் எதிரொலிப்பை
காப்பிட்டுக்  கட்டி  இருத்திக்கொள்ள  நிழல்
நேர்ந்துவிட்ட நோன்பு
ஓங்காரமாய் ..

வெற்றிடத்தை வெறிக்க
திராணியற்று
இலக்கிலியாய்
எங்கோ திரியும்
கப்பல் பறவை ..

கனமேறிப் போன
சுவாசத்தை
கழற்றக்  கைகூடாது
காற்றின் மிடறில்
கற்பூரம் !!

-புவனா கணேஷன்

இசைந்ததுவும்

கலைக்கூத்தாடியின் கைக்குழையும்
வித்தை எந்தியவனின் சொற்கள்
ஏணியில் ஏற்றி
நெளிநாகத்தில் இறக்கியாடும்
சொக்கலாட்டம்

மையம் கொண்டாடும் காற்றோடு கூடி
மையலில் வீழ்ந்தாடும் மழையின்
கடைசி சொட்டு ஈரம் தொட்டு
எழுத எத்தனித்தப்  பெயரின்
காந்த ஊக்கியாய்
அத்தேர்ந்த இசைஞன்
இழுத்த இழுப்புக்கெல்லாம்
இயைந்து திறவும் மீட்டலோசையில்
ஆனந்த பைரவி

-புவனா கணேஷன் 

விதி

 

முதுகுக்கூனில் கல்லெறிந்து
 குருதிக் குமிழ்
உடைத்து உவந்தவனின்
மனையாள்
கை நிறைய கர்ப்பை அள்ளி
நெருப்பில் குழைத்தாள் ..

பணையச் சூதில்
மதி தொலைத்தவனின்
பத்தினி
மீந்திருந்த  மானத்தை
சமைத்து
காக்கைக்குச்  சோறு படைத்தாள்..

குதவையில் குடும்பத்தை வைத்து
குடி  மிதவையில் மிதந்தவனின்
துணையாள்
குடைசாய்ந்த அவரைக் கொடியை
தாலிக்கொடியில் நிமிர்த்தினாள்..

புறமுதுகிட்டது விதி!

- புவனா கணேஷன் 

வாடகை வீடு

 

கிழிக்காத நாள்காட்டியிலும்
நகர்கிறது தேதி

பற்றுப் பிரியாமல் பாத்திரத்தில் கனக்கிறது
பாலேடு

கழண்ட தாழ்ப்பாளுக்கும்
உடைந்த கதவுக்கும்
உரிமைப் போர்

வாயில் போட்டாலும்
வயிற்றை நிறைக்காத
வாய் - கா தகராறு

உடன் பிறந்தோனும்
ஒன்று விட்ட சோதரனும்
அண்டை நிலத்தோனும்
அன்னியனாக

நீதிமன்ற படிக்கட்டும்
கால் செருப்பும்
தேயத்தேய
வாய்தா
வக்கீலுக்கு வரும்படி

பங்காளியும் செத்துப்போனான்
பகுத்தாளியும் செத்தேப் போனான்..


-புவனா கணேஷன்

குங்குமம் தோழி

மே மாதம்  "குங்குமம் தோழி" இதழின் ஒரு கேள்வி ஒரு மனசு பகுதியில் புவனமும்

 

உவகைச்சாரல்

புல்லோடு பயில் கொண்டு
ஊறிச்  சலனித்த பனித்துளியின்
முத்த ஈரம்

சிடுக்கிடும் காற்றோடு
சப்திக்கும் குழல் நகை 

உருவிலி காணாததொரு
உவத்தல் மொழி மோனம்

விழித்துயிர்த்த நுண்ணுணர்வை
தீண்டி திகைக்கச் செய்யும்
ஒற்றை விரல்

மண் வாசம் அள்ளி நுகரும்
மழை மோகம்

கவிதைக்கு வாழ்க்கைப்பட்டவள்
சூல் கொண்டதன்
சுவை முடிச்சு

- புவனா கணேஷன்

அனாதைக்கூடு

சிறகுச் சீமாட்டிகள் புணர்ந்ததின்
கூட்டுத் தொகைப் பெருக்கம்
கழிந்ததைச் சுட்டும்
அடையாளச் சுவடுகள்

பாதசாரிகள் அள்ளி உண்டதில்
இரைந்த கூட்டாஞ்சோறு கதைகளின்
மிச்சில்

வாமனன் தலைப் பட்டு பெயர்ந்த
வானத்துண்டு

பாட்டனின் நிலத்தில் பிடாரிக்கூத்து
பேரனின் கடவுச்சீட்டுக்கு
அகதி முத்திரை

-புவனா கணேஷன்

என்னென்பது

வானத்தின் வைபவம்..
கூடிக் குழுமிய மேகங்களுக்குப் போட்டியாக
வீதிக்குளியலை விரும்பாத பலரும்
குடைவாசிகளாய் உலாவியதொரு
மாலைத் தொட்டு
இதுகாறும்..

 நீ நின்ற இடத்தின் நிழலையும்
பெயர்த்தே நகர்வது
களவாடலில் சேர்த்தியா!!

ஓர் இரவுச்சொல்லுக்கு
இறக்கை புணரமைத்து
உன் இருப்பிடம் நோக்கி
பறக்கச் செய்திருந்தேன்..

நீயோ!

பேரத்திற்கு மசிந்த துயிலோடு
இமை மூடிய லயிப்பில்..

உறக்கத்துள் ஊடிக் கலந்து
கனவில் சொன்னது
காலையில் காலாவதியாகும் என்றறிந்தே
இருப்பினும்

வாசல் விரிய நானிட்ட கோலத்தின் வடிவு கூடிப் போனது
என் மிகைச்சொல்லா!
உன் பதில்ச்சொல்லா!

-புவனா கணேஷன்

வேரிலிருந்து விழும் நிழல்

அம்மாவின் நிழல் பேசி

தந்தை- படித்து பாதியில் மூடிவைக்கும் புத்தகப் பக்கத்தின் அடையாள குறியீடாய் இருப்பவள் தாய்.

தன் நான்கு சுவர்களுக்குள் நகரும் உயிரிகளையே உலகமென்று எண்ணுபவள்.

வெகு ருசி எனும் ஒற்றை வார்த்தைக்குச்செவி குளிர, வலியில் மூட்டு முனகுவதையும்தாங்கி அடுக்களையில் நிற்பவள்.

"அப்பாவை போலவே பொண்ணும் நெருப்புக்கோழி " அங்கலாய்த்தபடியே கை பொறுக்காதசூட்டில் உணவையும் பிசைந்தே தருபவள்.

வெளியே விளையாட போகத் தோன்றாது சோம்பிக்கிடந்த ஒரு மாலைக்கு மறுநாள் மசூதிக்கு அழைத்துப்போய் மந்திரித்து விட்ட பின்பே அமைதி அடைந்தவள் .

அம்மை கண்டபோதும், மஞ்சள் காமாலைக்கு நிறம் வாங்கிய போதும்.. மகளுக்கான பத்திய சமையலையே மொத்த வீட்டுக்கும் என்றாக்கியவள்.

அபூர்வமாய் விடுமுறை நாட்களில் வீட்டோடு தங்கிவிட்ட போதும் .. அதிரும் இசையும், புத்தகமுமாக நேரம் கழிக்கையில்ஆசையாக அருகமர்ந்து பேசத்துடித்தவள்.

"ம்மா, சொன்னதையே திரும்ப திரும்ப சொல்லாதம்மா" - முகம் சிடுசிடுக்கையில்..

" எல்லா நாளும் எல்லோரும் வெளியே போய்டறீங்க, நான் தனியே வீட்டில், புதுசா எந்த விஷயத்தை தெரிஞ்சுகிட்டுவந்து பேச" பொட்டில் அறைவதான கேள்வி.

காகிதம் நிறைக்க வேறுவேறு ஸ்டைலில் கையெழுத்து போட்டுக்கொண்டு இருந்தாள்.

- "என்னம்மா இது ?"

- " இல்ல, கொரியர் கொடுக்கிறவன் கையெழுத்துக் கேட்டான், அதான் எப்படி போட்டா நல்லாருக்குன்னு போட்டு பார்க்கிறேன்"

மணமான பின்பு தான் மகளானவளுக்கு தாய் வீடு சொர்க்கம் என்பது விளங்கும் .. என்ன தான் கணவன் தங்கத்தட்டில் வைத்து தாங்கினாலும் ..

தனக்கான பேறுகாலத்துக்குகூட அவள் அத்தனை வலி கண்டிருப்பாளா தெரியாது .. மகளுக்கு நேரம் நெருங்கியதும் படபடப்பில் செய்வதறியாது கண்கலங்கி ஒரு முழு நாளும் மருத்துவமனையில் இங்கும் அங்கும் அலைச்சலில் நீர் அருந்தக் கூட மறந்தவள்..

மகளாய் இருந்தவளும் தாயான பின்பே கேட்கத் தோன்றியது " அம்மா சொல்லு உனக்கு என்ன பிடிக்கும்?"

மடை திறந்து அவள் கொட்டத் தொடங்கிய தருணமே உச்சம் தலையில் உரைத்தது.

தினமும் அலைப்பேசியில்குரல்வழி நிறைந்தாலும்" எப்போ வருவே " அலுக்காமல் இதே கேள்வி.

மகன்களை பெற்றத் தாய் கூடுதலாகக் கொடுத்து வைத்தவள் .. எந்த நேரமும் மகன் வீடே என்ற உரிமையின் சாசனம் இருக்கவே செய்யும்.

மகளைப் பெற்ற தாய், மருமகன் வீட்டில் ஒரு வேளை தங்கவும் தயக்கமே, பொருத்திக்கொள்ள முடியாத சங்கடம் இருக்கும்.

இந்நாட்களில் சின்ன மகள்கள் .. எனக்காகவென சின்ன சின்னதாய் இயன்றதை செய்யும் போது மனம்குறுகவேசெய்கிறது .. இதில் துளியளவு அம்மாவுக்கு என கவனம் வைக்காமல் இருந்ததை நினைத்து. தாய்மையால் அழகாகிறது உலகம்..

அம்மாவைப்போலவே நானும் மகள்களை பெற்றத் தாயாக..

 

வேரிலிருந்து விழும் நிழல் ..

- புவனா கணேஷன்

உயிர்த்தலின் நிறம்

சலங்கைக்கு சபிக்கப்பட்டவள்
குளியலறையின்
குழாய் நீர் ஓசைக்கு
கால்கொலுசில் கூட்டிய

ஜதி..

தன்னைப் போன்றதொரு
ஜீவியின் முகபாவத்தை
கண்ணாடியில்
வியந்துப் பார்த்தப் பறவையின்
சிலிர்ப்பு..

நிறம் கவ்வும் வண்ணத்துப்பூச்சி
மலர்வசம் கொண்டப் பித்து..

விழிவிசை படகசைவில்
உவகை நீர் சிலும்பல் !

 

- புவனா கணேஷன்

சுயம் என்ற தன்மயா

:: சுயம் என்ற தன்மயா ::

 

குறை பிரசவத்தில்
வலிப்பதில்லையாம்!
நெளி நாவின் நர்த்தனம் 

சுடுசூளைக்குளியல்
வார்ப்பிரும்பின் வலிமை

உறைந்து போனதில் குறைந்த வெப்பம்
உயிர் இடப்பெயரலின் மசகு

கிட்டாது இருப்பினும்
வியாபித்தே இருப்பது
நிழல்

நிதானித்தத் தெரிவையின்
தியானிப்பு
மகிழ் தெளிந்த விம்பம்

விரல் சொடுக்கில்
இயைந்து இசைந்து அணுக்கமாய்
ஓர் ஓசை

எவ்வகை இரைச்சலிலும்
தனித்தே சிமிட்டும் எனக்கான
இசை

சொந்த அடிசிலில் எழுதியது
எவருக்கான பதம்!!

தீண்டிவிட்ட வினைப்போக்கின்
எதிர்வினைகாண் சுடரொளிரும்
தீபத்தின் மிளிர்வு

நானாகிய நான் ...


-புவனா கணேஷன்

நினைவின் கூடு

 

 

அத்தோடு நில்லாமல்
பரண்மேல் கிடப்பெல்லாம்
தூசி தட்டி தும்மல்
கிளப்புவதோ

பழுத்த இல்லாளோடும்
பிசின் முறியா காதல்

ஒட்ட பிழிந்திடுனும்
ஓரம் காயா ஈரம்

மழை நனைத்த நிசியில்
நுணல் எழுப்பும் கூப்பாடு

தீரா பசி
உன் வரமா சாபமா !

குடைந்த வண்டும்
குழப்பத்தில் மாம்பழமும்

வேர் வாசமோ
விதை வாட்டமோ

மறதி இட்டுக்கொள்
மதில் மேல் பூனையே..

-புவனா கணேஷன்

நின்னோடு

குழல் குலாவி
மடல் முகர்ந்து
நுதல் நீவி
விழி ஊர்ந்து
சுவாசம் உரசி
ஊறும் மொழி

புலன் விரவி
இலை
குவிந்து உதிர்த்த
துளி வார்த்தை
மீண்டும் மீண்டும் உச்சரிப்பினும்
வேண்டும் வேண்டும்
என்பதுவாய் ...

-புவனா கணேஷன்

கடைநிலை உழைப்பாளர்களை நினைவு கூறும் நாள்

குர்கானில் வசித்த வருடங்களில் கணவரோடு அல்லாமல் தனித்து நான் மட்டும் வெளியே எங்கே போவதாக இருந்தாலும் பயணிப்பது சைக்கிள் ரிக்சாவில் தான்..

அங்கே ஒரு இடத்தில் இருந்து இன்னொரு இடம் போக ஒன்று சொந்த வாகனம் இருக்க வேண்டும் அல்லது முக்கு, முனை தி...ரும்பல்களில் எல்லாம் ரிக்சா மட்டுமே.. குறைந்த அளவு கட்டணம் ஐந்து ரூபாய் இருந்தது.

பெரும்பாலும் பிஹாரி அல்லது பெங்காலி ஆட்கள் தான் அங்கே ரிக்சா ஓட்டியது..தனியே போவதால் சற்றே கவனமாய் வயது முதிர்ந்தவரின் வண்டியாக தேடி ஏறுவேன்.

நம்மை வைத்து ஒரு வயதானவர் வண்டி மிதிப்பதா என்றே நினைத்தாலும் வேறு வழி இல்லை.. பாதுகாப்பு குறைச்சல் அத்தோடு அது அவருக்கு வரும்படி...

கடைநிலை உழைப்பாளிகள் அங்கே எந்த மொழியை கொண்டவர் எனினும் ஹிந்தி நன்கு பேசுவர்.. தொடர்ந்து போவதால் என்முகம் சிலருக்கு பழகி விட்டு இருந்தது... ஏறியதில் இருந்து இறங்குமிடம் வரும் வரை அவர் அவர் சொந்த கதையை சொல்லுவார்கள்..

படிப்பு வாசனை அறவே இருக்காது, சிறு வயதில் திருமணம் முடிந்து இருக்கும்.. குறைந்தது 7 அல்லது 8 குழந்தைகள் இருக்கும்... வறுமையை போர்த்தி சொந்த ஊரில் பிழைக்க முடியாமல் குடும்பத்துடன் மொத்தமாக பஞ்சம் பிழைக்க இடம்பெயர்ந்தவர்கள் .

மானைவிமார்கள் எல்லாம் அங்கே மற்ற வீடுகளில் வீட்டு வேலை செய்ய, பிள்ளை கண்மணிகளை வருடத்திற்கு இவ்வளவு என ஒரு குறிப்பிட தொகைக்கு வீட்டுவேலைக்கு, வாடகைக்கு பெரிய பெரிய வீடுகளில் விட்டு விடுவார்கள்.. வருடம் ஒரு முறை தந்தையானவர் பிள்ளை கண்மணியை சந்தித்து குசலம் விசாரித்தும், விசாரிக்காமலும் முதலாளியிடம் இருந்து பிள்ளைக்கான வாடகை பணத்தை வசூலித்து வருவார்.

அங்கே திறந்தவெளி மைதானம் நிறைய.. பொதுவாக பெரிய பெரிய விழாக்கள், திருமணம் எல்லாம் மைதானத்தில் பந்தல் இட்டே நடத்தப்படும்.. அம்மாதிரி மைதானங்களின் மூலையில் தற்காலிக குடில் அமைத்து இம்மக்கள் உறைவிடம் செய்து கொள்வார்கள்..

அங்கே, எங்கள் வீட்டுக்கு மேல்வேலை செய்ய ஒரு அம்மா வருவார்... பெங்காலி பெண்மணி,நடுத்தர வயது.. வேலை சுத்தம், கை சுத்தம்.. கேட்டை திறந்து உள்ளே வரும் போதே சுருட்டு வாசனை தூக்கி அடிக்கும்..

அளவுக்கு அதிகமாக அவர் கை நடுங்குவதாக தோன்றும் சிலவேளை.. அம்மாஜி என் இப்படி கை நடுங்குதென கேட்டால்

" அது ஒன்னும் இல்லை , இன்னைக்கு இன்னும் சாராயம் குடிக்கவில்லை" அனாயசமாக சொல்வார்.

கடைநிலை உழைப்பாளர்களை நினைவு கூறும் நாள்

 

 - புவனா கணேஷன்

தூரிகா மொழிபெயர்த்தாள் !

தூரிகா மொழிபெயர்த்தாள் !

நிறங்களின் கூட்டுக்கலவை
புலம்பல்கள்

சிரபுஞ்சிக்கும் சஹாராவுக்குமான
விரவுதல் நெகிழ்த்தி

தேவைக்கு திறந்த குழாயில்
வராத நீரும்
வறண்ட ஓசையும்

கைக்குள் கட்டுண்ட நிலவு
உருகி கசிந்து
உறைந்து போவதற்குமுன்

இருந்தும் விளங்கா பொருளோடு

வீதியில் விரித்த கடையில்
அவன் ஓவியமும்....

-புவனா கணேஷன்