MAY2017

மேலும் திமிர்ந்து
எவ்வித மேற்பூச்சுக்களுக்கும் கட்டுறாத இருளுக்குள் அழுத்துகிறது அக்கனவு.
இருளில் தான் எப்பொழுதும் நிகழ்கிறது அச்சம் கவ்வுதல்.
பொறி உமிழ கண்கள் சினவுவதை இருள விடலாம் அங்கே

உடைந்த அல்லது உடைத்தலுக்கு உள்ளாவதை
உயிரெச்சங்களென சொல்லாடலாம்.

பச்சைய மிணுக்கமில்லாத   வாடல்களுக்கும்
வலிக்குமோ!  உணர்வு ஏகுமோ  !! என்பதையெல்லாம்  அக்கனவிலிருந்து மீண்டதும் மறந்துவிடலாம்.

மேலும் திமிர்ந்து
எவ்வித மேற்பூச்சுக்களுக்கும் கட்டுறாத இருளுக்குள் அழுத்துகிறது அக்கனவு.
இருளில் தான் எப்பொழுதும் நிகழ்கிறது அச்சம் கவ்வுதல்.
பொறி உமிழ கண்கள் சினவுவதை இருள விடலாம் அங்கே

உடைந்த அல்லது உடைத்தலுக்கு உள்ளாவதை
உயிரெச்சங்களென சொல்லாடலாம்.

பச்சைய மிணுக்கமில்லாத   வாடல்களுக்கும்
வலிக்குமோ!  உணர்வு ஏகுமோ  !! என்பதையெல்லாம்  அக்கனவிலிருந்து மீண்டதும் மறந்துவிடலாம்.

2015

தானே விளையாடும்
தனக்கே தனக்கானதன் ஆட்டத்தில்
விருப்பத்தோடான   மீறல்களோடு
 மதர்த்து மகிழ்கூட

கட்டாயத்தின் இறுக்கங்களும்
தந்திரங்களின் திருகுகளும்
உள்ளூடிய
கட்டக்கணக்கீடு  கலாச்சாரத்தின்
 நிறம் கறுப்போ வெள்ளையோ பொருட்டில்லை
சுயமியின்  நகர்வில்
விரல்முடுக்கில்
வெட்டுறாத ராணிக்கு

JUNE2015 - நந்திதா எழுதியிருக்கும் முதல் கவிதை.

நந்திதா எழுதியிருக்கும் முதல் கவிதை.

ஸ்கூலில் டீச்சர் கூப்பிட்டு பாராட்டியதைக் கேட்டு
#ஈன்ற_பொழுதினும்_பெரிதுவக்கும்
 ------------
Dear Future me

Dear Future Me,
Answer to my plead.
I have to warn you now,
So sit down and read.
In each sentence and each word,
I'll tell you about the mystery.
So go ahead and grab your sword,
And get yourself in the history.
The midnight when you know it all,
Will be the day when you start.
Run and hide before it falls,
Before its all apart.
There will stand a road which follows by a door,
Remember the key near the stinking tree.
But be careful, because the door you open,
Spirits will be set free.
Your eyes will wander everywhere,
To find the treasure.
The box across the room that lands,
Because of the gravitational pressure.
Run across and open it up,
You'll find what seem to be.
Mr. Midget the bear,
The teddy with a smile across its face.
Take it and exit the closet before its to late,
Because the monster under your bed
Will pierce your poor fate.
Jump in the bed,
Put your blanket on,
And hide your face.
Mr. Midget will keep you safe,
As he knows how to keep them away.
Now that you know where the treasure lies,
Go and find it right away.
I hope I helped you,
Dear future me.

- Nandita Ganeshan

களிமண் குழைத்திழைத்த
கையளவு உலகம்
மிட்டாய் களிப்பு
மிதக்கும் காதல்
மோகக் குறிப்பெய்தும்
கூழாங்கல் இணை
உரசலிசை ஸ்பரிசம்
அடைநிலத்தில் காந்தபுயல்
அதிர்வு இடுங்கால்
மெல்லோசை
அவளெனில்

காலுக்குக் கீழே
இடறி எக்காளமிடும்
தேய் காலமும்
தவறவிட்ட இரயிலுமாய்

தேவைக்கு மேல் சொல்புகாமல்
தினவுக்கு மிஞ்சி தீண்டல் மிகாமல்
மறுத்தளித்த தேடல் நிமித்தம்
உப்பு மறந்த பண்டத்தோடு
ஊறுகாய் பதத்தில்
தொட்டிடுங்கை
நிரல் நிறைப்பவன்
அவனெனில்

அங்கே பிரிகிறது பாதை....

-புவனம்

கிளைமாற்றி கிளைமாற்றி
காத்திருந்த கனவுகளின் இறக்கைகளை
சுலபமாய்ப்பிய்த்தெரியும் அவனில்
குரூரமுமில்லை காதலுமில்லையெனும்
கைமாற்றும் கசாப்புக்கணக்கில்
எதைக்கொண்டு எதையளப்பது

கூடாமொழியில்
வக்கரித்த சொற்களின்
பதவுறையைக் கொலைப்பதை
எவர் செய்வது

இல்லாததற்கெல்லாம்
இருப்பின்சாயலைத் தோய்த்து
நீர்க்காதவண்ணம்
எவ்விதங் காப்பது

இன்னும் இன்னும்
கேள்வித்த பொழுதுகளெல்லாம்
நுரைக்குமிழியின் நிறையில்
தன்னிலை வட்டத்தில்

-புவனம்

தீண்டுகையின்
காற்றில்
உப்பு பூத்த
குறுஞ்செய்திக்கெனவே
கண்பொழிந்திருந்தாள் ..
தீருகையற்ற
முத்தங்களோடு
தொடுதிரையில்
திமிர்ந்து தேயும்
நிலாக்களை வளர்ப்பவள்

கண்ணெட்டிய தூரம் வரை
கடலள்ளி வைத்த
கரிக்கும்
கரைததும்பும்
நீலம்பாரித்த
பிரிவின் கண்துளையும்
அத்தனை அவசரத்திலும்
சந்திப்பின் இருப்பை
அடுத்த பிரிவு வரை
ஒத்திப்போடவே
மழைச்சொல்லாடுகிறாள்

நீர்குமிழியின் தாழாக் கண்

ஏதுமற்றதன் நிரம்பல்களே
 இருளில் கிளைத்துக்
தனல்வதாக
 நிர்வாணத்தின் நோக்குகையில்
கண்ணேரு கொள்ளவியலாத
கறுமையின் கூடலில்
மற்ற நிறங்கள்
அழகுப்படாது அவிழ
இரவின்
 அடர்ந்த
 தேவைக்கு மெய்ப்போர்த்திக்கொண்டவனின் கைவெதுப்பு
ஆதிரைக்கு மிக நெருக்கத்தில்
அன்னியப்பட்டுக் கிடக்கிறது

மறுநாள் விடியல் தொட்டு
அவள் மாற்றுப்பெயரோடு
அறியப்படுவாள் என்பதே
மீண்டும் உடுத்திக்கொள்ளும்
வெளிச்சத்தில்
 கூசும் கண்களின் விகாரம்.

சதுப்பு நிலச் சொற்கள்

சற்றே சமிக்ஞை மொழியில் 
இளைப்பாறட்டும்
 நானின் நிழல் முகிழ
 உவந்தணைத்த நிலா நேரம் 

உப்பு நிலமகழ்ந்து  
முட்டையிடும் 
அந்நேரத்தின் 
ஆமை வேகத்தை பேசுபொருளாக்கலாம்

கறுப்புக்கட்டங்களை விழுங்கும்
 வெள்ளைக் காய்களின்
விளையாட்டு மீறல் விதிக்கு 
பழகுவதாயிருக்கலாம்

பொதியாய் எங்கோ
 அடிமாடுகள் கடத்துமொரு
நகர்வை நெருங்கிபார்த்துமிருக்கலாம் 
அல்லாமல் 
சுள்ளிப் பொறுக்குகளை 
சுருளப் 
பொரிபறக்க ருசிக்கும் 
தீ நாவெனக் 
கலவித்தவரிகளின் வாசிப்பிலிருக்கலாம்

எது எப்படியோ
கொதி நீரின் 
குமிழிகள் உடையும் 
கதையின் 
மூடாதபாத்திரத்தை
சுமப்பவர் ஆகலாம் 
அடுத்த இரவின் 
கதுப்பிலும் 

மூடியிலாத சீசாவில் திரவ நிலையில் இதயம்

 

கிளைமாற்றி கிளைமாற்றி
காத்திருந்த கனவுகளின் இறக்கைகளை
சுலபமாய்ப்பிய்த்தெரியும் அவனில்
குரூரமுமில்லை காதலுமில்லையெனும்
கைமாற்றும் கசாப்புக்கணக்கில்
எதைக்கொண்டு எதையளப்பது

இல்லாததற்கெல்லாம்
இருப்பின்சாயலைத் தோய்த்து 
நீர்க்காதவண்ணம்
எவ்விதங் காப்பது

இன்னும் இன்னும்
கேள்வித்த பொழுதுகளெல்லாம்
நுரைக்குமிழியின் நிறையில்
தன்னிலை வட்டத்தில்

நெய்தலின் தையல்

தீண்டுகையின் 
காற்றில் 
உப்பு பூத்த 
குறுஞ்செய்திக்கெனவே 
கண்பொழிந்திருந்தாள் .. 
தீருகையற்ற 
முத்தங்களோடு 
தொடுதிரையில்  
திமிர்ந்து தேயும் 
நிலாக்களை வளர்ப்பவள் 

கண்ணெட்டிய தூரம் வரை 
கடலள்ளி வைத்த 
கரிக்கும் 
கரைததும்பும்
நீலம்பாரித்த 
பிரிவின் கண்துளையும்
அத்தனை அவசரத்திலும்
சந்திப்பின் இருப்பை 
அடுத்த பிரிவு வரை 
ஒத்திப்போடவே
மழைச்சொல்லாடுகிறாள் 

சாரல் கவிதைகள்

அனுமதிக்கு காத்திராமல் 
அவிழும் சொல்லின் 
மகரந்த விகசியை எழுத 
பின்னிப் பிரிந்த 
ஞாபகத்தை
மல்லிமொட்டூறும் வாசச்செய்தியை
காற்று முடங்கும் பொழுத்துக்குள்
லாவகமாய்
கிடுகுகள் முடையும்
கற்பனைக்குள்
சந்தமேற்றி
இவளானதன் இசைச்சீர்

****                        ****

பகடையின்
ஏறுமுகங்களை
இறங்குவிகிதத்தில்
எத்தனையாவது
முறையாகவோ எண்ணிக்கொண்டிருந்தவனின்
கைக்கிளை
பிறிதொரு நாளில்
பூக்காடானது

****                             ****

தொட்ட விரல்களிலெல்லாம்
 பட்டாம்பூச்சியை
 ஒட்டிக்கொண்டவளின் 
சிரிப்பணைய
விரிகிறது நிறங்கள்...

-புவனம்  

கதையின் கதை

மரப்பாச்சிகளின் நிழலுக்கும் 
உளி அறைந்து கொண்டிருந்தவனின் 
ஊர் அது 

உடைந்தவர்களின் வார்த்தைகளுக்கு
பசை விற்பவனாகவே
அறிமுகமாகினான் மற்றொருவன்

ஊரானுக்கும் ஒட்டவந்தவனுக்குமிடையே
இளக்கமற்ற
புன்னகையை முறித்துப் போட்டான்
மூன்றாமவன்

அது
வில்லாகி
பாம்பாகி
பின்
கயிறாகத் திரிந்ததே கதை

-புவனம்

உடலைத் தாண்டியும் இவளென

பொய்த்த மழைக்கு 
பிறழ்ந்து 
வனந்தோறும் சுற்றித்திரியும் வெயில்
முதுகில் படர்த்திய வெம்மையை நீவும் 
கொம்புகிளைத்த மான் 

நிரம்பிய நீருக்கு
தாகிக்கும் காக்கைகளுக்கே
காத்திருக்கும்
கழுத்துவரை
கற்களிட்ட
குவளை

தனிமை தின்றது போக
எஞ்சியதன்
முத்தம் பகிர
ஆகாயத்துக்கு எவ்வியதாயொரு
ஊருணித்தவளை

வரைவில் ஏற்றிய
இத்தனைக்கும் பிறகு
தீண்டாத நிறங்களின்
தீட்டலில்
இவளும்

-புவனம் 

சின்ன சின்னதாய்

*ஒற்றை நூல் பிடியில் 
காற்றாடிச் சிலும்பலாய் 
திமிர்ந்தலையும் ஞாபகங்கள்
வண்ணம் தீட்டிக்கொள்ளலாம் பிடித்த பச்சையில்

*பாதம் கொப்பளிக்கும் சூட்டோடும்

நிழலோடிய புத்தியோடும் 
கோவில் பிராகாரத்தை சுற்றி வரும்பொழுதோ 
அல்லது
நடைபாதையில் 
நடுவழியில் ஒற்றைச் செருப்பு 
அறுந்தபொழுதோ
தலையில் இருந்து காலுக்கு
இறங்கிய கனத்தை இங்கே
கழற்றி விடவும்

*அட ! லேசா...

லேசா தூறல் இந்நாட்களின் மேல் 
போதுமாயிருக்கிறது அதுவாக தேங்கிவிட

*நம்மை நாமே

தீட்டும் ஓவியம்

இந்நாள்வரை 

பார்த்தேயிராதவர்களின்

உருவிலிக்கு பொருத்திப்பார்க்கும்

முகமூடி

*அள்ளிச் சுருளப் போர்த்திய குளிரில்

மோதிக் குலவும் மற்றுமொரு 
மழைத்த நாள் 
நீளும் தண் மத்தம்

*தூண்டிலின் தினவுக்கு 
திக்கித்த மீன்களுக்கிடையில் 
கூடையின் விளிம்பைத் தாண்ட 
திமிரும் மீனாகிறது 
தினத்தையொட்டி கொண்டாடப்படும் 
காதல்

*நம் அந்த நேரத்து மனநிலையை கண்ணாடியாய் காட்டும் எழுத்தோ, ஓவியாமோ எது ஒன்றோ எளிதில் நம்மை, மனதைத் தொடும் .. 
தளர்ந்த மனநிலையில் வாரி அணைக்கும் இசையோ சொல்லோ எது ஒன்றோ
நுரைக் குமிழியின் மதர்வில் 
மற்றும் 
பசி நேரத்து பால் குரலில்